Είμεθα ορφαναί. Και αι δύο.




Εχθές, ώρα βραδινή (πολύ βραδινή), μετά την ακολουθίαν του όρθρου, βρεθήκαμαι μαγικώς έμπροσθεν κέντρου διασκεδάσεως χρώματος περιέργως πρασίνου (εξωτερικώς) και φαιού (εσωτερικώς) με το όνομα Barrio(ν). Αι μουσική ουρλίαζαι από τα ηχεία τόσον που μαι το άνοιγμα της θυρός μας επήραι από τα μούτρα κύμα ωστικόν που μας επέταξαι προσωρινώς εις παρακείμενην πλατείαν. Εκτός όμως από ορφαναί, είμεθα και θαρρεταί. Έτσι ανασκουμπωθήκαμαι και επιχειχειρήσαμαι δευτέρα προσπάθεια εισόδου η οποία εστέφθη από επιτυχίαν.

Αι χοροεσπερίς ή αλλέως blogοπάρτιον, που λάμβαιναι χώραι, εκτυλίσσετο με φρενήρεις ρυθμούς εμπρός από τους έκπληκτους παιδικούς μας οφθαλμούς. Δυσκολευτήκαμαι αρχικώς διότι, αφενός μερίς των παρευρισκομένων είχε καταλάβει γαϊδουρινώς τα canapés (για να γκρινιάξει αργότερα, όπως πληροφορηθήκαμαι, ότι δεν πέρασαι καλά), αφετέρου δαι, επειδή τέϊον δεν σερβίρετο και έτσι χρειάσθηκαι να πλακώσομαι τα ουΐσκια (συγχωρέσται εδώ την χρήσιν της γαλλικής). Συντομότερα από το αναμενόμενον αντιληφθήκαμαι πως επρόκειτο για τυπικήν συνάντησιν νηπιαγωγών με ψυχολογία νηπίων και παραδοθήκαμαι εις τους ρυθμούς της Ραφαελλός Καρά που πολύ μας εσυγκίνησαν (για την ακρίβεια αι κυλόται μας εμούσκεψαν από αγαλλίασιν).

Τελικώς, η υπερβολική κατανάλωσις αλκοόλος σε συνδυασμό με ταις ακατονόμασται χορευτικαί πράξεις στας οποίας επιδοθήκαμαι με όχημα την χάριν και την άψογον τεχνική μας (μαθητεύσαμαι και αι δύο εις το φυτώριον της κρατικής σχολής ορχηστικής τέχνης) μας χάρισε στιγμαί ονειρεμέναι τις οποίαι θα θέλαμαι να επαναλάβομαι. Εγένετο του αγοραίου έρωτος, τω όντι, αλλά ήτο ωραία και δι’ αυτό ευχαριστούμαι τους διοργανωταί εκ βάθους καρδίας. Και εις άλλαι με υγίαι!

αι δύο ορφαναί


αι δυο ορφαναί περιπατούν εις τη νύκτα.

1 comments

Απόψαι αποφασίσαμαι να βγούμαι δια έναν περίπατον. Αι άλλη μου ορφανή αδελφή δεν αισθάνετο καλώς, έτσι καθίσαμαι εις κεντρικόν καφαί όπου μας σέρβιραν σοκολάται και κάτι αλκοολούχο δια εμαί.

Μετά χαράς ανακαλύψαμαι το άνοιγμα της οδού Βουκουρεστίου, εις τα καφαί της οποίας έχομεν φάει τα νιάτα μας, αναμένοντας τας ενάρξεις παραστάσεων εις το κινηματοθέατρον Παλλάς αλλά κι εκείναι της αγαπημένης μας παιδίσκης, της Αλίκης (από τας οδούς Αμερικής εκείνη). Και αι δυο μας χαροποιηθήκαμαι ιδιαιτέρως δια την πεζοδρόμηση και αυτού του τμήματος της οδού Βουκουρεστίου και θα θέλαμαι να προτείνομαι εις τον επερχόμενο Δήμαρχο της πόλεώς μας να πράξει παρομοίως και δια την πεζοδρόμηση μέρους της Λεωφόρου Ελευθερίου Βενιζέλου, διότι κινδυνεύομαι διαρκώς κάθαι φοραί που διασχίζομαι τον δρόμον δια να περάσομαι απέναντι. Κάνται κάτι, σας παρακαλούμαι.

Επίσης, ας ανοίξει κάποιος ένα καφαί εις αυτό το τμήμα της Βουκουρεστίου ξανά, μας έχουν φάγει αι ξενιτιαί. Τώρα με τον πεζόδρομον θα είναι τόσο χαριτωμέναι αι βόλται μας εκεί. Κι ένα ρόφημα θα το επιθυμούμαι.

αι άλλη ορφανή


βλακείαι μας.

1916 comments

Αι αδελφή μοι είχαι χάσει το σημείωμα μετά του κωδικού δια να κάνομαι ποστ εις τη σελίδα μας. Τελικώς, αν και μου πήραι δύο μήναι και μερικαί ημέραι επιπλέον, ευρέθη το περίφημον κομμάτι χαρτίου, το οποίο σημαίνει πως έφθασαι η ώρα να γράψομαι κι εμείς αυτά που μας απασχολούν στας καθημερινότητάς μας.

αι μία ορφανή


ποιαι;

πρόσφαται επιστολαί

μνήμαι

αγαπημέναι περιοχαί